Yaşananlardan hiç pişman olmadan,yüreğinde birikenleri unutmak istemek nasıl bir tezattır.Tüm olumsuzluklara rağmen yaşadım ve pişman değilim derken,hafızana hükmetmeye çalışmak,ve onu yüreğine karşı kışkırtmak neden ve...
Beni satan,gün gelir seni de satar.Eski postu pazara çıkaranların,ipliği beş para etmez.Aşkıma da Dostuma da küçük bir nasihat ola...
Sana dokunduğumda,gözlerimi kapatmak hoşuma gidiyor….Dokunduğum herşeyi,gözlerimle görebilecekken,seni hissetmek varlığını yüreğime işliyor. Hani alsalar bu gözleri benden sorsalar;bu eller kimin….Tereddütsüz söylerim,parmaklarım,parmaklarının arasındayken bir benim avuçlarım terler diye… Sorsalar...
Nasıl yakaladım seni bu sabah simitçi…Her sabah beni uykumdan uyandırıp simittt diye bağırırken seni yakalamanın bir yolu olduğunu bilmiyordum….Öğrendim ki dönüş yolunda değil,hazır uykum kaçmışken...
Geldi bir duman başımın üstüne yerleşti dün akşam .Esen bütün rüzgarlara rağmen inatla dağılmıyor nedense.Tuhafım iki gündür.Dedim ya griden bozma siyaha meyilli bir tuhaflık.Hani tuhaflığında...
Yine dumanlandı başım…Beyazın griyle buluşmasının yarattığı tuhaf bir hoşnutsuzluk.Gereksiz bir buğunun,gelip gerekli gördüğü sebeplerden başımın üstüne konması,yüreğimin buna müttefik yaşamaya mecbur bırakılması. Korkma hemen ,içkide içmedim...
Artık biliyorum ki sen yanımda olduktan sonra bu hayata daha sıkı sarılıcam.Bu dünyada senin gibi bir meleğin bana gönderilmesi, yaşadıklarımın ve yaşıyacaklarımın bir tesellisi olsa...
Dünyanın öbür ucunda da olsan,yüreğim kadar mesafedesin.Unutma,yüreğim hep avuçlarımda, göz nuruma lazım olur diye.
Sana gelirken saatimin akrep ve yelkovanını söküp atacağım,ve saniye saniye yaşanacak her an..Yazımı kışa emanet edip,baharı hazana, beşinci mevsime koşacağım.Çatlamış dudaklarımın arasından tek bir kelime...
Karanlığın tüm ağırlığını üzerimde hissettiğim bir geceyi daha gün ışığına kavuşturdum bu sabah.Mutluydum,omuzlarımda ki ağırlığın güneşle buluşmasından doğan hafifliği hissedebilme şansını birkez daha...
Bazen yürekten çıkacak bir yol bulamaz kelimeler..Aslında hep oradadır da hani bazen ucu olmayan bir kalem misali dökülmez dizelere…Bir kağıt alırsın eline,farkında dahi olmadan karalarsın...
Geçen gece penceremin en ışık alan köşesinde,arkama yaslandığımda parmaklarımın dokunabileceği uzaklıkta,mevsimi karşılayan bir çiçeğimin olduğunu farkettim..Düşündüm de iyi ki dudaklarını yaralayan sözcüklerin bahara kalacak...